"Zonder zorg met zorg omgeven"
Onze moeder heeft de laatste fase van haar leven bij de Polder Résidence doorgebracht.
Mijn zus en ik zijn daar eerst wezen kijken en het viel meteen op hoe respectvol en warm er met de bewoners (er wordt nadrukkelijk niet geproken over patiënten) wordt omgegaan.
Het geheel geeft meer de indruk van een grote familie dan van een verzorgingstehuis. De bewoners worden ook gewoon aan het werk gezet, voor zover zij daartoe in staat zijn en dat willen.
Bezoek is op ieder moment van de dag welkom. Al dient wel vermeld te worden dat de bewoners vaak weg zijn met de staf (pluspunt!). Dat zijn niet alleen uitstapjes, maar ook bijvoorbeeld de dagelijkse boodschappen. Er wordt alles aan gedaan om de bewoners een normaal dagelijks leven te laten lijden.
Toen voor mijn moeder het einde naderde, zijn er met de staf heel goede afspraken gemaakt. De staf had duidelijk heel goed naar mijn moeder geluisterd, want we zaten allemaal op een lijn.
Tot op het laatst is mijn moeder gewoon in de woonkamer geweest. Sterven wordt op de Polder Résidence nadrukkelijk gezien als een normaal deel van de levenscyclus. En dat is heel goed.
Resumerend is de Polder Résidence een prachtige plek om menswaardig en met respect de vreselijke ziekte dementie te kunnen hebben.