این موزه هنری، خانه شخصی ابوالحسن صبا است و دارای نمای قدیمی و در چوبی میباشد که بر اساس وصیت او در ۲۹ آبان ۱۳۵۳، توسط دانشکده هنرهای زیبا به موزه تبدیل شد. این مجموعه کوچک در حال حاضر توسط دفتر موسیقی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره می گردد.
موزه صبا در تهران به دو بخش تقسیم میشود :
ـ بخش اول شامل سازها، لوازم شخصی و آثار استاد صبا است : در ابتدای سالن ویترینی قرار دارد که مجموعه ای زیبا از وسایل شخصی استاد مانند دفتر یادداشتهای شخصی او و شعرهایی را که به خط خوش ایشان بر کاغذ نقش بسته به نمایش میگذارد. عینک، قلم، دوات، بنچاق قدیمی منزل استاد (متعلق به سال 1316 هجری قمری)، کت و شلوار رسمی او و یک ماسک گچی از صورت ایشان، برخی دیگر از وسایل این موزه را تشکیل دادهاند. در میانه سالن عکسهایی از دورههای مختلف زندگی استاد صبا در معرض دید گذاشته شده است. این عکسها از دوره کودکی و نوجوانی تا بزرگسالی وی را دربر گرفته است و در ادامه محل نمایش سازهای موزه است که از نظر قدمت و ارزش، کمنظیر میباشند.
ـ بخش دوم مربوط به کارهای دستی همسر استاد صبا است که شامل مجموعه تندیسهای مومی و لباسهای محلی و سنتی ایران قدیم است. با مشاهده یادگارهای باقی مانده از خانم اسفندیاری، میتوان دریافت که خود ایشان نیز در حیطه هنر فعالیتهای بسیاری داشته است. خانم اسفندیاری (صبا) اولین بانویی است که در ایران به نگارش دستور صنایع دستی و خیاطی پرداخته و هنرهای دستی از جمله خیاطی و گلدوزی را علاوه بر مدون نمودن در قالب کتاب، تدریس نیز میکرده است. بخش مجموعه خانم صبا به 90 عروسک اختصاص دارد که لباس اقوام مختلف ایران از جمله خراسان، قم، یزد، بندرعباس، گیلان، کردستان، ترکمن صحرا و … را پوشیدهاند. در واقع مجموعه خانم صبا به نوعی اولین مجموعه کامل مردمشناسی در ایران به شمار میرود.