Τελειο μερος μακαρι να μην το κλειση οΧαρης
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2015, Live o Θανάσης Παπακωνσταντίνου.
Φτάνουμε κανονικά στις 21:30, μπαίνουμε μέσα στο μαγαζί. Είχαμε κάνει κράτηση για τεσσάρι τραπέζι μια βδομάδα πριν. Πηγαίνουμε στον μετρ (ο Θεός να τον κάνει) για να μας εξυπηρετήσει, πουθενά το όνομα μας. Μας είχαν γράψει όχι σε χαρτί αλλά κάπου αλλού που δεν πιάνει το μελάνι.
Τουλάχιστον 1 ώρα περιμέναμε όρθιοι στην είσοδο να δούμε τι θα γίνει και περιμέναμε μπας και εμφανιστεί ο υπεύθυνος. Όλη αυτήν την ώρα οι τύποι που ήταν στην είσοδο και κανόνιζαν τα τραπέζια μας αγνοούσαν επιδεικτικά λες και δεν υπήρχαμε.
Σε κάποια φάση έρχεται ο τύπος που και καλά ήταν ο υπεύθυνος για τις κρατήσεις, ο γιος του ιδιοκτήτη του μαγαζιού, ο οποίος ναι μεν θυμόταν ότι είχε γίνει κράτηση αλλά "έγινε λάθος" και πλέον δεν μπορούσε να κάνει τίποτα αφού το μαγαζί είχε γεμίσει.
Στο μεταξύ εμφανίστηκαν και άλλες παρέες που είχαν κράτηση αλλά το όνομα τους δεν υπήρχε πουθενά.
Τέλος πάντων όλως τυχαίως συναντάμε έναν γνωστό που είχε κράτηση αυτός και λέμε θα κάτσουμε στο τραπέζι του. Χα! Θα θέλαμε
Το ίδιο τραπέζι το είχαν χρεώσει 2 φορές σε 2 διαφορετικές κρατήσεις. Οπότε ούτε εκεί μπορούσαμε να κάτσουμε.
Τελικά κάτσαμε όρθιοι επάνω. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική από τον καπνό των τσιγάρων και δεδομένου ότι δεν υπήρχε ούτε ο υποτυπώδης εξαερισμός, νόμιζες ότι ήσουν στο Γκουνταμάνι και θα πεταχτεί από καμιά γωνιά και ο ληστής Μπαμπάνης..
Το μόνο θετικό ήταν τα παιδιά που σερβίρανε τα ποτά στον πάνω όροφο, οι οποίοι και γρήγοροι ήταν και ευγενικοί και πολύ εξυπηρετικοί.