Касцёл Святога Мікалая ў вёсцы Мір - помнік архітэктуры барока з рысамі рэнесансу і элементамі абарончага дойлідства.
Драўляны будынак Касцёла Святога Мікалая быў узведзены па фундацыі Мікалая Крыштофа Радзівіла Сіроткі ў 1599 годзе. Аўтарам праекта лічаць вядомага архітэктара, італьянца Джавані Марыя Бернардоні, які таксама з'яўляўся стваральнікам касцёла Божага Цела ордэна езуітаў і замка ў Нясвіжы. 21 жніўня 1605 года касцёл быў асвячоны. Аднак неўзабаве ў выніку пажару драўляная пабудова цалкам выгарэла, і касцёл быў перабудаваны ўжо ў каменю.
Пасля падаўлення ўладамі Расейскай імперыі польскага вызваленчага паўстання 1864 года, якое падтрымлівалася каталіцкай царквой, касцёл Святога Мікалая быў расфармаваны, а будынак перададзены праваслаўным вернікам і ў 1865 годзе пераасвячоны ў праваслаўную царкву Святога Мікалая. У адпаведнасці з праваслаўнымі канонамі быў зменены і знешні выгляд будынка. У 1921 годзе землі Заходняй Беларусі ўвайшлі ў склад Польшчы, і храм ізноўку стаў дзейнічаць у якасці касцёла. Але пасля захопу вёскі Мір савецкімі войскамі ў 1939 годзе самы прыгожы храм горада наогул зачынілі.
У другой палове ХХ стагоддзя храм пуставаў, былі страчаны два верхнія ярусы ўваходнай вежы і бакавыя цыліндрычныя вежачкі. З 1990 года касцёл стаў дзеючым. У 2001 годзе былі распачаты рэстаўрацыйныя працы. У наш час у касцёле Святога Мікалая адноўлены першапачатковы знешні выгляд, зроблена шатровае завяршэнне вежы храма, дах цэнтральнага нефа пакрыты глінянай дахоўкай, - і ён зноў адкрыты для наведвальнікаў.
Аднак па статыстыцы на 2010 год колькасць каталікоў у вёсцы Мір не перавышала сотні чалавек. Па гэтай прычыне служба ў касцёле Святога Мікалая праводзіцца раз у тыдзень, з мэтай чаго парафіянам даводзіцца выклікаць святара з Нясвіжа.
Piękny kościół. Tym bardziej, że jego obecny stan wiąże się z ciekawą, zasłyszaną historią. Kilka lat temu Mir obchodził dni kultury, w związku z tym budynki w mieście były remontowane i odmalowywane. Wspomniany kościół będąc wówczas ruiną był nie lada przeszkodą. W związku z tym zdecydowano się go wysadzić. Co ciekawe - operacja się nie udała - grube mury nawet nie zostały naruszone. W związku z tym władzom nie pozostało nic innego, jak tylko odremontować kościół. Szkoda tylko, że wraz z kościołem nie oddano parafii plebani, w której mieści się zwyczajnie knajpa
Очень душевное место
Красивый костёл
Впечатляющий старинный костел!
Красивый костел, обязателен к посещению.
Заходил внутрь. Приветливые служители, просторный зал.
Красивый костел, очень дружелюбная привратница Что ли. Рекомендую. Рядом неплохое кафе.
Quite a nice Church