Красивый был дворец
Впечатляет! Красивый, вероятно, был дворец Гильзенов. Был
Исторически значимое место, жаль, что в таком забытом и заброшенном состоянии.
Усадьба: дворец Гильзенов
Дата строительства: 1782 г.
Координаты: 56.014006, 28.118113
В некоторых источниках упоминается как дворец Шадурских.
Уютный достаточно парк для семейных прогулок, а также и красивые руины усадьбы!
Стоит посмотреть,пока еще есть
Ruins of Palace in Asvieja (Vitebsk region). It was built in 1782 in early classicism style on the property of Minsk warrior Jan August Hylzen, but since 1786 it belonged to Jan Shaurski (Hylzen’s nephew). It was two-floor building with five galleries. There were 4 main gates (by 4 seasons), 12 inside entrances (by 12 months), number of rooms and halls - by number of weeks in the year and number of windows – by the number of the days. Except this, here was gorgeous library: thousands of books 16th - 19th centuries. Under the soviet government the palace was plundered. During the World War II guerrillas for some reason blew the palace, after the war here located club and village administration office, but was received a decree to destroy the palace. It’s was too dangerous to blow it (near school is located ), that is why just was officially allowed to plunder it. After this, that is the only what could be saved.
Руіны палаца ў Асвее (Віцебская вобласць). Быў пабудаваны ў 1782 годзе ў стылі ранняга класіцызму для менскага ваяводы Ян Аўгуст Гільзэн, але ўжо з 1786 года ён належаў Яну Шаурскаму (пляменніку Гільзенаў). Гэта быў двухпавярховы будынак з пяццю галерэямі. Галоўных уваходаў было 4 (як 4 пары года), 12 ўнутраных пераходаў – як і 12 месяцаў , колькасць пакояў і залаў - па колькасці тыдняў у годзе і колькасць вокнаў - па колькасці дзён. Акрамя гэтага, тут была надзвычай багатая бібліятэка: тысячы кніг 16-га – 19-га стагоддзяў. Пры савецкай уладзе палац быў разрабаваны. Падчас Другой сусветнай вайны партызаны па нейкай прычыне ўзарвалі палац, пасля вайны тут знаходзіліся клуб і сельсавет. Але быў атрыман ўказ, каб знішчыць палац. Падарваць яго было занадта небяспечна, бо побач знаходзіцца школа, таму проста было афіцыйна дазволена рабаваць. Гэта адзінае, што захавалася да нашага часу.